HIPERLAN/2

1. Architektura systemu

W roku 2000 instytut ETSI BRAN opublikował standard lokalnej sieci bezprzewodowej, pod nazwą HIPERLAN/2 (HIgh PErformance Radio Local Area Network type 2). HIPERLAN/2 jest siecią przeznaczoną do pracy wewnątrz pomieszczeń, gwarantującą użytkownikom żądaną szybkość transmisji i odpowiednią jej jakość. Sieć HIPERLAN/2 może pracować w trybie scentralizowanym i bezpośrednim (rys. 9.1).





Rys. 9.1. Architektura systemu HIPERLAN/2 a) tryb scentralizowany, b) tryb bezpośredni.

W trybie scentralizowanym (rys. 9.1a) system składa się z wielu punktów dostępu AP (ang. Access Point), z których każdy obejmuje swoim działaniem pewien obszar (mikrokomórkę). Punkty dostępu tworzą razem sieć dostępu radiowego, działającą na określonym obszarze. Stanowią one zarazem punkty styku systemu radiowego z siecią przewodową. Każdy z punktów dostępu obsługuje pewną liczbę terminali ruchomych MT (ang. Mobile Terminal). W trybie scentralizowanym cały ruch generowany w komórce przechodzi przez AP, nawet wówczas, gdy transmisja odbywa się pomiędzy dwoma terminalami MT obsługiwanymi przez ten sam AP (działającymi w tej samej mikrokomórce). Punkt AP pełni rolę centralnego sterownika CC (ang. Central Controller), sterującego dostępem terminali do medium transmisyjnego.

W trybie bezpośrednim (rys. 9.1b) sieć radiowa powstaje ad hoc, bez żadnej infrastruktury. W trybie bezpośrednim dostęp do medium transmisyjnego jest również sterowany centralnie (podobnie jak w systemie scentralizowanym), jednak transmisja danych użytkownika odbywa się bezpośrednio pomiędzy terminalami MT, bez udziału sterownika CC. Rolę sterownika CC pełni jeden z terminali tworzących sieć ad hoc. Jest on wybierany dynamicznie, tzn. w sytuacji, gdy terminal pełniący rolę sterownika CC opuszcza sieć, wówczas automatycznie funkcję sterowania przejmuje inny terminal.